حرمت این هفته را نگه داریم

پدر ستون خانه است؛ رکن رکینی که خیمه خانواده را برقرار نگاه می‌دارد. جایگاه پدر، حرمت دارد؛ به‌ویژه آن ‌گاه که چشم از جهان فروپوشیده باشد. این آموزه اصیل ایرانی است.

پدر ستون خانه است؛ رکن رکینی که خیمه خانواده را برقرار نگاه می‌دارد. جایگاه پدر، حرمت دارد؛ به‌ویژه آن ‌گاه که چشم از جهان فروپوشیده باشد. این آموزه اصیل ایرانی است؛ و ما، ما ایرانی‌ها، با همین آموزه‌های اخلاقی است که یک خانواده شده‌ایم و یک خانواده مانده‌ایم.

حالا پدر این خانواده، از دست رفته است؛ پدر این خانواده شهید شده است و جامعه عزادار ایرانی، حالا که کار جنگ و جهاد و مقاومت و ایستادگی را پرداخته‌، مجالی یافته‌ تا در سوگ پدر مویه کند؛ تا کوس عزا بزند و رخت سیاه بپوشد و خاک مصیبت بر سر کند.

جامعه ایرانی عزادار است؛ مردم از پس هفته‌ها که نمی‌خواستند دشمن، اشکشان را ببیند، حالا می‌خواهند با دست و دلی باز، گریه کنند و آن تن عزیز، آن تن مجروح، آن تن اربا اربا را بر دوش بگیرند، در آغوش بکشند و به خاک بسپارند. این روزهای پیش رو، روزهای عزاست؛ روزهای سوگواری است؛ و سوگ، آن هم سوگ پدر حرمت دارد. کاش سیاستمردان، به حرمت این داغ بزرگی که بر دل‌های مردم نشسته، دست‌کم در این روزها، دست از بداخلاقی‌ها بردارند و نگذارند دل‌های عزیز عزادار، به تیغ تیز آزارهایی از این دست، آزرده شوند.

این درست که گروهی از جمع آن جماعت سیاست‌پیشه، به‌ویژه در این هفته‌ها از هیچ بی‌اخلاقی‌ای فروگذار نکرده و از افشای محرمانه‌ترین پیام‌ها گرفته تا تهمت‌زنی به کارگزاران نظام مقدس، فهرست بلندبالایی از بزهکاری‌های سیاسی را در کارنامه خود فراهم آورده‌اند، اما دست‌کم از دیگر گروه‌های سیاسی توقع می‌رود که حرمت‌شناسی کنند؛ بر این آتش فتنه ندمند و غبار بیشتری از این معرکه برنیانگیزند. مجال برای طرح اینکه کدام عضو کدام شورا، به تصمیمی جمعی، رأی مثبت داده یا نداده؛ در هفته‌های بعد هم فراهم است. می‌توان تفسیر تفاهم‌نامه را و اینکه نگرشی در جامعه به دلیل تجربه، آن را از اساس نفی می‌کند یا نمی‌کند، در مجالی دیگر هم پی گرفت. این هفته را بگذاریم این مردم به داغ دلشان بسوزند. این هفته هفته سوگ است. حرمت این هفته را نگه داریم.