آژانس خبری مظفریه – دانشی: سینما زنده مانده است تا اعتراضات را مطرح کنیم

نشست خبری فیلم سینمایی «زنده شور» به کارگردانی کاظم دانشی از آثار حاضر در چهل و چهارمین جشنواره ملی فیلم فجر به شامگاه چهارشنبه ۱۵ بهمن ماه در پردیس ملت با اجرای وحید رونقی برگزار شد.
کاظم دانشی که خود به تنهایی در این نشست حاضر شده بود در ابتدا گفت: خوشحالم که در اینجا هستم، در این روزهای تلخ دوست دارم نمایش فیلمم را به دوست عزیزی تقدیم کنم که دیگر بین ما نیست؛ جواد گنجی که از همکاران ما بود. امیدوارم روح همه عزیزانی که از دست رفتند شاد باشد.
وی ادامه داد: امیدوارم هرچه زودتر این روزهای تلخ به پایان برسد و به آرامش برسیم و در سایه جنگ و ترس از اتفاقات نباشیم. برای همه خوشبختی و آرامش باشد و راحت کنار هم زندگی کنیم فیلم بسازیم و از سینما لذت ببریم.
دانشی مطرح کرد: من فیلمنامه را به صورت مشترک با محمد داوودی نوشتم دو فیلمنامه «زنده شور» و «اردوبهشت» را با هم کار کردیم که اولی را من ساختم و دومی را خود داوودی ساخت. در این دو فیلمنامه که هر دو فضای قضایی و شباهت‌هایی با هم دارد، به نظرم هر دو قصه از حال و هوای این روزها دور نیست.
وی درباره قصه فیلمش بیان کرد: فیلم‌نامه‌ای بود که از اول استرس و تعلیق و موضوع زنده نگه داشتن جان بود، اینکه یک نفر شب تا صبح فرصت دارد پول جور کند تا زنده بماند. این موضوع برای ما اهمیت داشت چیزی که این روزها با عدد و رقم‌هایی که جابجا می‌شود اهمیت خود را از دست می‌دهد فکر نمی‌کردم روزی درباره تعداد کشته‌شدگان صحبت کنیم که هرچند یک نفر هم زیاد است هرچند معتقدم گروه‌هایی در تلاش هستند با این رقم‌ها بیشتر از اینکه ما را متهم به عادی سازی کنند جنگ را عادی سازی می‌کنند.
این کارگردان در سخنانی عنوان کرد: حمله به کشور حمله به خاک و ناموس ما است، می‌دانم این حرف‌ها تبعات دارد همانطور که برای دیگران داشت.
وی درباره جشنواره گفت: من در این جشنواره اعتراضات خودم را بیان کردم. «بی بدن» من را به همین جشنواره راه نداند اما امسال با سه فیلم آمدم. دوست داشتم اینجا اعتراض کنم چون برخی ما را به ترسو بودن و پا گذاشتن روی خون بقیه متهم می‌کنند. در حالی که آنها جرات نداشتند یک تیزر هم از اعتراضات خود بسازند. همان هایی‌ که پیش از این وقتی در ایران بودند سربند «القدس لنا» می‌بستند. من برای همه کارهایم اذیت شدم ولی دوست دارم اینجا اعتراض کنم حرفم را اینجا بگویم آنها جرات نداشتند مضامین فیلم‌های ما را در ایران بسازند. الان هم نمی‌توانند تعیین تکلیف کنند که چرا به اینجا آمده ایم.
دانشی اضافه کرد: جشنواره مثل مراحل پس تولید است من همه فیلم‌هایم را برای مردم ساخته‌ام. می‌دانم از «اردوبهشت» و «زنده شور» اقبال خوبی خواهد شد اینکه برویم از جاهایی پول بگیریم و کارهایی علیه همکاران کنیم خوب نیست این ته بزدلی و وطن فروشی است.
این کارگردان در پاسخ به پرسشی درباره تصویر سیستم قضایی در فیلم تصریح کرد: فیلم من درباره بخشش است دلم می‌خواهد فرهنگ بخشش در جامعه رواج پیدا کند و این فرهنگ درستی است. فرایندی است که قاضی اجرای احکام تلاش می‌کند برای نجات افراد و حتی بازداشت می‌شود اما تمام تلاش خود را می‌کند. من اتفاقات چوبه دار را از نزدیک شاهد بوده‌ام، درباره اعدام چندین مستند دارم و نزدیک ۲۰۰ اعدام را دیده‌ام و مستندسازی کرده‌ام.
دانشی درباره اینکه فیلم اثری ضد سیستم است، توضیح داد: برخی می گویند من دسترسی ویژه ای به پرونده‌ها دارم. چگونه می‌شود دسترسی ویژه ای داشته باشم و فیلمی با این خروجی بسازم؟ اگر اینچنین باشد قالتاق هستم. فیلم من ضد سیستم نیست تنها روایتی است از اتفاقات و دسترسی ویژه‌ای هم ندارم.
وی اظهار کرد: قصه باید تعریف کنیم که احساسات ایجاد کنیم من در فیلم‌هایم قصه زیاد دارم در همین فیلم زندگی پنج اعدامی را روایت کردم که هر کدام می‌توانست یک فیلم باشد.
این کارگردان درباره فساد سیستم قضایی ادامه داد: فسادی وجود ندارد تخلفی است که قوه قضاییه با آن برخورد کرده است اما ما با قهرمان قصه همذات‌پنداری می‌کنیم.
دانشی عنوان کرد: فیلم من سیاه‌نمایی نیست. فیلم من تلخ است فیلم دادگاهی جنایی در همه جای دنیا تلخ است درباره اعدام و قصاص چه می‌شود کرد؟ هر فیلم تلخی را می‌بینم سریع عنوان سیاه‌نمایی به آن می‌چسبانیم. من بخشش چند اعدامی را نمایش دادم و روشن تر از این دیگر چه می توان تصویر کرد؟
این کارگردان مطرح کرد: ساخت این فیلم اراده شخصی بود مجموعه‌های ارگانی که در حوزه سینما فعالیت می‌کنند در این چند سال پیشنهادات متفاوتی به من داشتند خودتان می‌دانید چه مدل فیلم‌هایی را می‌گویم اما من همیشه فیلمنامه های خودم را داشته و پیشنهاد دهنده به ارگان‌ها بوده‌ام. هیچ گاه نشده پیشنهادی بدهند و دوستشان داشته باشم.
این کارگردان در بخشی دیگر گفت: «بی‌بدن» و «علفزار» را در هیچ جشنواره‌ای نشان ندادم چون مصرف داخلی دارند برای مردم ساخته‌ام. اینکه رکورد فروش داخل را بزنند برایم مهمتر است همه جیغ جیغ‌هایم سر «بی‌بدن» همین بود. دوست داشتم شما فیلم من را ببینید، نقدها را بشنوم و فیلم به فیلم بهتر شوم. این دوستانی که درباره تحریم حرف می‌زنند بدانند که بالاخره هفتاد هزار بلیت فروش رفته آنها هم مردم هستند دیگر. من در نهایت صداقت این حرف‌ها را می‌گویم.
وی درباره کنایه‌ها به نقش روحانی فیلم توضیح داد: این بخش‌ها بامزه بود. تورج الوند در این نقش خیلی خوب بود. این نقش بخشی از تلخی فیلم را گرفته است.
دانشی درباره تعداد زیاد بازیگران گفت: به نظرم فیلمنامه‌ام خوب بوده است، اما اگر ضعفی دارد به من بگویید.
وی درباره نواختن موسیقی در لحظه اعدام تصریح کرد: اساس ماجرای فلوت واقعی بود و چند اتفاق دیگر را هم از جای دیگر جمع کردیم و کنار این پرونده گذاشتیم پس فیلم بر اساس واقعیت است پرونده‌ها تخیلی نیستند.
دانشی در ادامه درباره شخصیت قهرمان داستان گفت: قهرمان یعنی فردی را در برابر سیستم داشته باشیم. باید در سینمای اجتماعی اعتراضات را مطرح کنیم، به فساد اعتراض کنیم، سینما زنده مانده است تا این اعتراضات را مطرح کنیم البته اگر بگذارند.
وی با انتقاد از رویکرد صداوسیما عنوان کرد: در این تلویزیون چه دیده‌اید؟ این سینما مانده است تا حرف‌هایمان را بزنیم اما آن را هم آرام آرام از ما می‌گیرند. مهدویان اینجا آمد و دوستانی به او اعتراض کردند. فیلمی دارد که چند سال است توقیف است و آن فیلم خودش اعتراض است.
دانشی اضافه کرد: با همه بگیر و ببندها و سانسورها و اتفاقات تلخی که افتاده است ما همیشه انتقاد خود را مطرح کرده‌ایم. ما ایستاده‌ایم و تلاش می‌کنیم و دوست داریم چراغ سینما روشن بماند.
کارگردان «زنده شور» درباره فشار به هنرمندان تصریح کرد: ارتزاق شغلی ما تحت الشعاع است اینکه کارگردانان و تهیه کنندگان را تحت فشار بگذاریم تا فیلم خود را ندهند و نتوانند کار کنند درست نیست.
این کارگردان درباره تعداد زیاد کاراکترها و تدوین مجدد اظهار کرد: ممکن است فیلم کوتاه تر شود فیلم دو ساعت و ۱۳ دقیقه بوده است و اگر تایمش زیاد باشد کم می‌کنیم.
وی عنوان کرد: من شانس زیادی برای اکران فیلم قائل هستم امیدوارم در شرایط خوب اکران شود، من خیلی کم به سانسور تن می‌دهم.
وی اضافه کرد: ما هم زندانبان خوب و هم نامهربان داریم ما با برداشتی از واقعیت شخصیت‌ها را به تصویر کشیدیم.
دانشی در پایان در پاسخ به سوالی اظهار کرد: اینکه در یک کار قهرمان محور یک شخصی علیه محل کار خود قیام کند به معنای ضد سیستم بودن نیست، سیستم هم چنین نگاهی ندارد!