دسته: یادداشت

در حالی که آمریکا رسماً مسئولیت حملات اخیر علیه نیروهای ایرانی را پذیرفته و سنتکام نیز آن را «دفاع از خود» خوانده است، سکوت و انفعال برخی مسئولان داخلی در برابر تجاوزات آشکار دشمن، پرسش‌های جدی درباره ماهیت این «آتش‌بس» و سرنوشت مذاکراتی ایجاد کرده که هنوز آغاز نشده، با گلوله و خون زیر پا گذاشته شده است

در پی انتشار توییت دکتر سید عباس عراقچی وزیر شجاع و انقلابی امورخارجه ، موجی از واکنش‌ها و انتقادات در فضای رسانه‌ای و برخی محافل داخلی شکل گرفت؛ واکنش‌هایی که بیش از آن‌که بر تحلیل دقیق و مبتنی بر واقعیت استوار باشد، در مواردی رنگ و بوی شتاب‌زدگی و قضاوت‌های احساسی به خود گرفت. این در حالی است که کشور در یکی از حساس‌ترین مقاطع خود قرار دارد و هرگونه داوری درباره عملکرد دستگاه دیپلماسی، نیازمند درک عمیق‌تری از پیچیدگی‌های صحنه بین‌المللی است.

کنگره‌ای که قرار بود با نام «ملی» به پاسداشت جایگاه استاد شهریار برگزار شود، در عمل به محفلی محدود برای برخی مدیران و یک رسانه خاص تبدیل شد؛ رویدادی با هزینه‌های نامعلوم، حذف رسانه‌ها و فقدان شفافیت.

یاد و نام استاد سید محمدحسین بهجت تبریزی، مشهور به شهریار، همچون خورشیدی بر تارک فرهنگ و ادب ایران می‌درخشد. او شاعری است که نه تنها در عرصه ادبیات فارسی، بلکه در ادبیات ترکی آذری نیز قله‌ای بی‌بدیل محسوب می‌شود؛ شاعری که توانست از دل زبان و فرهنگ بومی خود، پیامی جهانی و ملی بسازد و همگان را به سوی همدلی و اتحاد فرا بخواند.

در شب عاشورای ۱۴۰۴، در میانه آوار جنایات ۱۲روزه رژیم صهیونیستی، ترور فرماندهان سپاه و جنگ ترکیبی تمام‌عیار، ناگهان نوری در حسینیه امام خمینی (ره) تابید؛ رهبر انقلاب، بی‌مقدمه و بی‌محافظ، در دل جمعیت عاشورایی ایستاد. این لحظه، نه فقط یک حضور، بلکه پاسخ قطعی به جنگ رسانه‌ای دشمن و نقطه عطفی در تاریخ مقاومت بود.

در روزهایی که آژیرهای حمله و اخبار درگیری، روان جامعه را درگیر خود کرده بود، نقش دیپلماسی عمومی در حفظ انسجام داخلی بیش از همیشه حیاتی شد. دکتر مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران، در میانه‌ جنگ ۱۲ روزه با رژیم صهیونیستی، با رویکردی شفاف، مردمی و واقع‌گرا، نشان داد که دیپلماسی عمومی صرفاً یک ابزار رسانه‌ای نیست، بلکه قلب تپنده وحدت ملی در زمان بحران است. از حضور میدانی در تجمع‌های اعتراضی تا مدیریت روانی جامعه، پزشکیان توانست پیوندی قابل اتکا میان مردم، دولت و منافع ملی ایجاد کند.

جنگ ۱۲ روزه ایران و رژیم غاصب صهیونیستی، نه‌تنها صحنه‌ای از قدرت نظامی و هوشمندی راهبردی کشور بود، بلکه بار دیگر نام تبریز را به‌عنوان سنگر نخست و سپر دفاعی ایران در ذهن‌ها ماندگار کرد. شهری که تاریخ ایستادگی‌اش در مشروطه و دفاع مقدس امروز نیز در برابر دشمنان ایران تکرار شد.

سفرهای نوروزی در ایران به دلیل کثرت مسافرت زمینی باعث تصادفات به دلایل مختلف می‌شود و بعضا جان هموطنان را در این ایام شیرین را تلخ می‌کند یادداشت حاضر برای این موضوع تنظیم و تقدیم می شود

پیرو انتخابات خانه مطبوعات کشور، تنها کرسی استان آذربایجان شرقی در هیئت‌مدیره این نهاد ملی از دست رفت.

برگزاری “هفته فرهنگی تبریز در تهران” که قرار بود معرف فرهنگ و هنر تبریز در پایتخت باشد، به دلیل عدم تبلیغات مؤثر، حضور کم‌رنگ بازدیدکنندگان و تخصیص مشکوک غرفه‌های رایگان به برخی کسب‌وکارهای خاص، با انتقادهای شدید و ابهامات جدی در نحوه هزینه‌کرد بودجه عمومی مواجه شده است. در شرایط اقتصادی کنونی، این رویداد به‌جای تحقق اهداف فرهنگی، به سوءمدیریت مالی و اتلاف منابع متهم شده و بسیاری از فعالان فرهنگی و نهادهای مردمی خواستار ورود دستگاه قضائی برای بررسی شفافیت مالی و تخصیص منابع آن شده‌اند.