انرژی هسته‌های انسانی

سیاسی

از امام حسین(ع) تا انقلاب، مسیری است که ۱۳قرن پیموده شد تا شیعه ایرانی به این پیچ تاریخی برسد.

از امام حسین(ع) تا انقلاب، مسیری است که ۱۳قرن پیموده شد تا شیعه ایرانی به این پیچ تاریخی برسد. ولی دیروز ۳۱۳هزار نفر از ۳۱میلیون جانفدای ایرانی این مسیر را پیمودند تا نشان دهند تا انقلاب مهدی(عج) هم راهی نیست و جهان در انتظار آن ۳۱۳ نفر موعود است تا بر مدار دیگری بگردد.

پویشی که از همان نخستین ماه جنگ از بطن جامعه سر برآورد و مردم منتظر نقش‌آفرینی را به جان‌فدایی برای ایران فراخواند و پس از ۲۰۰شب پرچم‌گردانی در سنگر خیابان، نخستین ظهور و بروزهای عملیاتی و نظامی‌اش را به رخ دشمن می‌کشد. جانفدایان اسلام و ایران که ۲۰۰شب پرچم در دست، سنگر خیابان را ترک نگفته و ادعا کرده بودند آماده جانبازی در راه اسلام و ایران هستند، حالا پرچم بر دوش و سلاح در کف، آرایش نظامی گرفته‌اند و آمادگی خود را به نمایش می‌گذارند که «و اعدوا لهم مااستطعتم من قوه». این رزمایش در تهران و میدان انقلابش متوقف نمی‌شود و در شهرشهر این کشور نیز به حرکت درمی‌آید. حرکتی که امید است با ترمز نهادها متوقف نشود و به گسترش بخشنامه‌ای و توقف در نمایش نیز نیالاید تا بتواند اصالت مردمی خود را حفظ کند. این البته جبهه‌ای نیست که در خط مقدم نظامی منحصر شود و سلاحش هم لزوماً اسلحه مرسوم نخواهد بود. چنین جبهه گسترده‌ای باید بتواند از پشتیبانی و امداد و نجات تا محرومیت‌زدایی و رسانه را در بربگیرد و مردم را با هر توان و ظرفیتی پای کار آورد. حالا همزمان با هفته دفاع مقدس، امتداد آن دفاع مردمی را در برابر قدرت‌های هسته‌ای می‌بینیم تا نسل مینابی که دفاع هشت‌ساله را ندیده و خرمشهر را نگریسته، نشان دهد همان خون در رگ‌هایش جاری است و از خرمشهرهای در پیش و جنگ‌های هشت‌ساله هراسی ندارد.

مردمی که شأنشان از جمهوریت را صرفاً از شکاف صندوق‌های رأی نمی‌بینند، در جنگ و صلح هم صاحب انقلاب‌اند و اگرچه نیروهای مسلح پرتوانی دارند، اما ۲۰۰روز و شب از خورد و خواب و راحتشان می‌زنند و سوخت موشک‌هایی می‌شوند که پایگاه‌های دشمن را درهم می‌کوبد.

اما این مردم وقتی پای دفاع از حرم ایران می‌رسد، بی‌باک از امنیتی‌سازی زندگی، دفاع از این حرم را مردمی می‌کنند. حرمی که امنیتش را نمی‌توان به پیمانکاران امنیتی سپرد و جنگی ترکیبی که ارتش‌های کلاسیک یارایش را ندارند.

دشمن که روی ترس شهر و خالی شدن خیابان از شهروندان حساب کرده و روی تاب‌آوری ایرانیان شرط بسته بود، حالا با مردمی روبه‌رو است که سلاح در دست در انتظار رویارویی با دشمن‌اند و رسیدن به احدی الحسنیین.

او که به ادعای ریشه‌کن کردن انرژی هسته‌ای با بمب‌های سنگرشکن ۱۳تنی آمده بود، از قضا انرژی هسته‌های انسانی را آزاد کرد که ۶‌ماه در خیابان‌ها در حال هم‌جوشی‌اند و سلاح نامتعارفی را ساخته‌اند که هیچ بمب سنگرشکنی به اعماقش نخواهد رسید.

موشک‌ها و پهپادهایی که گنبدهای آهنین و طلایی دشمن را فروریخت و ذخیره رهگیری‌اش را به آستانه بحرانی چسباند، تنها بخشی از راهبرد دفاع نامتقارن ماست. حالا پنتاگون باید این انرژی هسته‌های مردمی را در ماشین حسابش ضرب کند تا اگر به درستی کار کند رقم واقعی ریسکش را ببیند.

خبرنگار: محمد ولایی