عروسی به سبک آسمان؛ زیر گنبد شادی علی(ع) و فاطمه(س) در چهارراه منصور تبریز
چهارراه منصور تبریز میزبان شور و اشکی ناب بود؛ نه اشک غم، که اشک شوقِ پیوندی آسمانی. مراسمی به مناسبت سالروز ازدواج امام علی(ع) و حضرت زهرا(س) برگزار شد که در هماهنگی کامل میان شادی مذهبی و معنویت، تماشایی بود. در میان شور و هیاهوی دستههای سینهزن و نورهای رنگی که بر گلدستههای حسینیه میافتاد، یک عروس و داماد جوان بیش از بقیه توی چشم بودند. نه فقط به خاطر تبسمی که از زیر نقاب گلهای یاس پیدا بود، که به خاطر قامت استوار داماد. او لباس بسیجی به تن داشت؛ همان لباس ساده اما پُر از خاطره و ایستادگی.

چهارراه منصور تبریز میزبان شور و اشکی ناب بود؛ نه اشک غم، که اشک شوقِ پیوندی آسمانی. مراسمی به مناسبت سالروز ازدواج امام علی(ع) و حضرت زهرا(س) برگزار شد که در هماهنگی کامل میان شادی مذهبی و معنویت، تماشایی بود.
در میان شور و هیاهوی دستههای سینهزن و نورهای رنگی که بر گلدستههای حسینیه میافتاد، یک عروس و داماد جوان بیش از بقیه توی چشم بودند. نه فقط به خاطر تبسمی که از زیر نقاب گلهای یاس پیدا بود، که به خاطر قامت استوار داماد. او لباس بسیجی به تن داشت؛ همان لباس ساده اما پُر از خاطره و ایستادگی.



هیئتی که میزبان این جشن بود، درست به رسم وسعت نظر مولی، سفره قلبش را برای ۲۰ زوج جوان باز کرد تا عقدشان در جوار این یادگار آسمانی جاری شود. گرمای بی مثال مراسم را مداحی «حاج حسین لیثی» چندین برابر کرد؛ مداحی که نه بر فراق، که بر وصال خواند و دل های سنگی را با روضه های شادی به وجد آورد.


در این شب، پیر و جوان، زن و مرد، همه در یک صف ایستاده بودند. نه خبری از فراق بود و نه اثری از اندوه. از مسیر سنگفرش خیابان تا دل شبستان، همه جا یک صدا «یا علی» می گفتند.
یکی از عروس ها که چشمانش پر از قطره هایی بود که از خوشحالی سرازیر شده بودند، با لهجه شیرین تبریزی گفت: «نمیدونم چه تعبیری داره، اما زیر سایه این دو تا اسم بزرگ، ازدواج کردن یعنی رسیدن به امنیت.» و این دقیقا همان حسی بود که بر مراسم حاکم بود؛ احساس خانه امن علی(ع).

ارسال نظر شما